Η κατασκευή και ανάπτυξη ενός συστήματος βασίζεται σε συγκεκριμένους μαθηματικούς κανόνες που χρησιμοποιούν κατά κύριο λόγο την στατιστική, τη συνδυαστική ανάλυση και τη θεωρία των πιθανοτήτων.

Σκοπός ενός συστήματος είναι να υποδείξει μια όσο το δυνατό καλύτερη μέθοδο επιτυχίας για τα στοιχήματα του κάθε παίκτη. Είναι προφανές ότι κανένα σύστημα δεν μπορεί να εγγυηθεί απόλυτη επιτυχία από τη στιγμή που κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι προβλέψιμο με βεβαιότητα. Και εάν ακόμα κάποιο σύστημα μπορεί να εγγυηθεί 100% επιτυχημένα αποτελέσματα, θα είναι ασύμφορο μια και το κόστος του θα υπερκαλύπτει το κέρδος του παίκτη. Σκόπιμο είναι λοιπόν να γίνει ξεκάθαρο στον αναγνώστη ότι αποδοτικά τέλειο σύστημα δεν είναι εφικτό να κατασκευαστεί.

Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά συστήματα για κάθε τυχερό παιχνίδι. Περισσότερο λειτουργικά είναι τα συστήματα που αφορούν τυχερά παιχνίδια πρόγνωσης (όπως για παράδειγμα το ΠΡΟΠΟ) τα οποία απαιτούν να έχει ο παίκτης ορισμένες γνώσεις και ικανότητες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας αυτών των τυχερών παιχνιδιών. Με κατάλληλη μεθοδολογία στα παιχνίδια αυτά ο παίκτης που εφαρμόζει κάποιο σύστημα μειώνει δραστικά το κόστος του στοιχήματός του ενώ αυξάνονται και οι πιθανότητες επιτυχίας του. Για παράδειγμα, στο παιχνίδι ΠΡΟΠΟ, η πιθανότητα με 1 στήλη ο παίκτης να επιτύχει 100% 13 σωστές προβλέψεις είναι 1 στο 1.500.000. Εάν όμως με τη χρήση κάποιου συστήματος, αφαιρεθούν κάποιες στήλες που είναι σχεδόν απίθανο να εμφανιστούν ποτέ (λ.χ. στήλη που να περιέχει 13 διπλά ή 13 χι) και διαμορφωθούν κατάλληλα τα στάνταρ σημεία, οι πιθανότητες γίνονται 1 στις 100.000 έως 300.000.

Αντίθετα, σε τυχερά παιχνίδια που ο παίκτης δεν είναι σε θέση να πάρει καμία πρωτοβουλία και να κάνει καμία απολύτως πρόγνωση, όπως για παράδειγμα στα παιχνίδια ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ, Λαχεία κτλ., οι πιθανότητες επιτυχίας είναι επακριβώς καθορισμένες και ως εκ τούτου η ανάπτυξη, μεθοδολογία και εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος καθίσταται δυσλειτουργική.

Ένα σύστημα κατά την κατασκευή του οφείλει αρχικά να συγκεντρώσει και να επεξεργαστεί τα στοιχεία και τις πληροφορίες με βάση τις προδιαγραφές που έχει θέσει και τους κανόνες της στρατηγικής του, ενώ στη συνέχεια, κατόπιν δοκιμών και ελέγχων, καλείται να αποδείξει ότι πραγματικά είναι σε θέση να βελτιώσει τα ποσοστά και τις πιθανότητες επιτυχίας του παίκτη που θα το εφαρμόσει. Επίσης, πρέπει να λάβει υπόψη του τις συγκεκριμένες ανάγκες και απαιτήσεις του κάθε παίκτη στον οποίο απευθύνεται καθώς και τα όρια της οικονομικής του αντοχής, έτσι ώστε ο παίκτης να είναι σε θέση να επιλέξει πάντα σε συνάρτηση με το κόστος στοιχήματος: α) μικρότερα κέρδη με μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας ή β) μεγαλύτερα κέρδη με μικρότερες πιθανότητες επιτυχίας.

Όσον αφορά τα παιχνίδια του καζίνο, έχουν αναπτυχθεί για κάθε παιχνίδι αρκετά έως πάρα πολλά διαφορετικά συστήματα.

Γενικά, αρκετοί παίκτες είναι θετικά προδιαθετημένοι στο να ακολουθήσουν και να εφαρμόσουν κάποιο συγκεκριμένο σύστημα το οποίο πιστεύουν ότι είναι κατάλληλο και αποδοτικό. Παρότι πολλοί παίκτες πιστεύουν ότι η εφαρμογή κάποιου συστήματος είναι σε θέση να τους παρέχει μια ασφαλή και ικανοποιητική χρηματική απόδοση για το στοίχημά τους, εντούτοις πρέπει εξαρχής να τονίσουμε και να επισημάνουμε ότι από τη στιγμή που κάθε σύστημα εμπεριέχει την έννοια του ρίσκου, πρέπει να εφαρμόζεται με ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή.

Ο παίκτης που επιθυμεί να εφαρμόσει κάποιο σύστημα, θα πρέπει εκτός από το να γίνει άριστος γνώστης του συγκεκριμένου συστήματος, να λάβει υπόψη του και μια σειρά από άλλους πολύ σημαντικούς παράγοντες που αφορούν τόσο την οικονομική του διαχείριση και αντοχή όσο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματά του ως παίκτη. Κάθε σύστημα πρέπει να εφαρμόζεται από τον παίκτη με όριο και με μέτρο σε όλα τα επίπεδα. Η λανθασμένη εκτίμηση των δυνατοτήτων ενός συστήματος μπορεί να έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα για τον παίκτη. Η εμπειρία από τα συστήματα έχει διδάξει ότι όσο δύσκολο είναι να κερδίσει κάποιος παίκτης εάν τα εφαρμόζει, τόσο εύκολο είναι να χάσει (για να μην χρησιμοποιήσουμε κινδυνολογικά την φράση, "να καταστραφεί").

Αν και η ανάλυση συστημάτων δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος βιβλίου, εντούτοις, για την πληρέστερη δυνατή ενημέρωση του αναγνώστη σε όλα τα θέματα και τα αντικείμενα που αφορούν τον κόσμο του καζίνο, θα παρουσιάσουμε στο κεφάλαιο αυτό ορισμένα ενδεικτικά συστήματα που κατά καιρούς έχουν αναπτυχθεί και έχουν εφαρμοστεί σε διάφορα παιχνίδια του καζίνο.

Θα θέλαμε όμως να τονίσουμε, ότι σε καμία περίπτωση δεν προτείνουμε ο αναγνώστης να εφαρμόσει κάποιο ή κάποια από τα συστήματα αυτά. Ο αναγνώστης που επιθυμεί θα πρέπει να ανατρέξει σε εγχειρίδια που περιγράφουν αναλυτικά ορισμένα συστήματα και να τα μελετήσει ιδιαίτερα προσεκτικά. Δεν αποκλείεται δε ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα να είναι σε θέση να διαμορφώσει και κάποιο δικό του προσωπικό απλό ή σύνθετο σύστημα που θα τον εκφράζει.

Πριν όμως από την μελέτη οποιουδήποτε συστήματος απαιτείται να έχει διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο και αυτοτελές σύστημα οικονομικής διαχείρισης που να αποτελείται από τρία κύρια μέρη:

1) Την συσχέτιση του ύψους κάθε στοιχήματος με το διαθέσιμο κεφάλαιο.

2) Το όριο τερματισμού σε διαδοχικές αποτυχίες. (Αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης πρέπει να μάθει να διακόπτει νωρίς παιχνίδι μη ευνοϊκό γι' αυτόν και κατόπιν ή να σταματήσει οριστικά να παίζει την συγκεκριμένη ημέρα ή να συνεχίσει σε άλλο τραπέζι).

3) Τη "φιλοσοφία" δημιουργίας του κάθε συστήματος σε σχέση με το προτεινόμενο ύψος στοιχήματος.


Συστήματα στοιχημάτων για τα παιχνίδια του καζίνο

Σχεδόν κάθε σύστημα παρέχει μια φόρμουλα για τα τοποθετούμενα στοιχήματα που βασίζεται στο εάν κέρδισε ή έχασε ο παίκτης στο αμέσως προηγούμενο στοίχημα που είχε τοποθετήσει.

Τα συστήματα στοιχημάτων (betting systems) μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κύριες κατηγορίες: πολλαπλασιαστικά ή προοδευτικά, προσθετικά, γραμμικά.

Σε κάθε μία κατηγορία το κάθε επόμενο στοίχημα αυξάνεται ή μειώνεται προοδευτικά σε σχέση με το εάν το προηγούμενο στοίχημα κέρδισε ή έχασε.

Στα επόμενα θα παρουσιάσουμε ορισμένα από τα πιο συνηθισμένα "παραδοσιακά" - κλασσικά συστήματα που μπορούν να έχουν εφαρμογή για στοιχήματα σε κάθε παιχνίδι του καζίνο, καθώς και ορισμένα συστήματα που εφαρμόζονται κύρια σε συγκεκριμένα παιχνίδια του καζίνο.


Το σύστημα Small Martingale

H λέξη Martingale προέρχεται από την γαλλική έκφραση "porter les chausses a la martingale) που σημαίνει "φόρα το παντελόνι όπως οι ντόπιοι του Martigue", ένα γαλλικό χωριό στο Provence όπου οι κάτοικοι έδεναν τα παντελόνια τους στα οπίσθια, φορούσαν τα ρούχα τους ανάποδα και γενικώς έκαναν διάφορες τρέλες. Η έκφραση αυτή υποδηλώνει ότι όπως το στυλ αυτό του ντυσίματος, έτσι και η μέθοδος στοιχήματος Martingale είναι "αστεία".

Το σύστημα Small Martingale ή απλά Martingale, το οποίο έχει ανακαλυφθεί πριν από 200 και πλέον χρόνια, είναι πολύ απλό στη σύλληψή του, αλλά όπως θα διαπιστώσουμε όχι και τόσο αποτελεσματικό στην εφαρμογή του. Βασίζεται στη λογική του αναδιπλασιασμού του προηγούμενου χαμένου στοιχήματος (μίζας).

Πιο συγκεκριμένα η σχηματοποίηση του συστήματος ορίζει ότι ο παίκτης θα πρέπει να διπλασιάζει το στοίχημά του μετά από κάθε χαμένο στοίχημα έως ότου κερδίσει. Ξεκινώντας με στοίχημα μίας μονάδας, θα πρέπει ο παίκτης να στοιχηματίσει δύο μονάδες εάν χάσει το πρώτο στοίχημα. Κατόπιν τέσσερις, μετά οκτώ, δεκαέξι κ.ο.κ., έως ότου κερδίσει ένα στοίχημα. Κάθε φορά που κερδίζει, ο παίκτης επανέρχεται στο αρχικό του στοίχημα, δηλαδή ξεκινά με στοίχημα μιας μονάδας. Το τελικό θεωρητικό αποτέλεσμα είναι ότι κάθε φορά που ο παίκτης κερδίζει ένα στοίχημα, θα έχει κερδίσει όλα όσα είχε χάσει έως την τελευταία φορά που κέρδισε, συν μια μονάδα (στοίχημα μιας μονάδας). Με άλλα λόγια ο παίκτης σε κάθε επιτυχία, θα κερδίζει στοίχημα μιας μονάδας. Όπως εύκολα μπορεί να γίνει κατανοητό, το σύστημα αυτό θα μπορούσε να ήταν αποτελεσματικό μόνο στην περίπτωση που το καζίνο δεν είχε θεσπίσει για κάθε παιχνίδι ανώτατα επιτρεπόμενα όρια στοιχήματος και εφόσον ο παίκτης είχε στη διάθεσή του απεριόριστα - ανεξάντλητα χρήματα για να στοιχηματίζει.

Και οι δύο αυτές καταστάσεις όμως είναι καθαρά υποθετικές. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική και μας διδάσκει ότι ακολουθώντας το σύστημα Martingale σύντομα ο παίκτης είτε θα φτάσει στο ανώτατο επιτρεπόμενο στοίχημα, είτε δεν θα έχει αρκετά χρήματα για να διπλασιάσει το προηγούμενο στοίχημά του, ακόμα και εάν, όπως συνηθίζεται, ξεκίνησε με στοίχημα ίσο με αυτό του κατώτατου επιτρεπόμενου ορίου.

Για να γίνουν τα παραπάνω περισσότερο κατανοητά, ας μελετήσουμε το εξής παράδειγμα:

Έστω παίκτης που επιθυμεί να εφαρμόσει το σύστημα Martingale στο παιχνίδι Ρουλέτα στοιχηματίζοντας σε απλές τύχες (λ.χ. Κόκκινα - Μαύρα). Ο παίκτης ξεκινάει το παιχνίδι τοποθετώντας στοίχημα αξίας ίσης με το κατώτερο επιτρεπόμενο όριο που υποθέτουμε ότι είναι 1.000ΔΡΧ. (Ο παίκτης ξεκινάει με μικρό στοίχημα για να είναι σε θέση να καλύψει με το κεφάλαιό του συνεχιζόμενες μη ευνοϊκές γι' αυτόν περιπτώσεις). Μετά από εννέα διαδοχικά χαμένα στοιχήματα (φαντάζει δύσκολο, αλλά συμβαίνει) η εικόνα για τα στοιχήματα του παίκτη έχει ως εξής:

Έως και την 9η μπιλιά ο παίκτης έχει ρισκάρει και έχει χάσει (σε χιλιάδες ΔΡΧ.):

1+2+4+8+16+32+64+128+256=511 χιλιάδες δραχμές.

Εάν η 10η μπιλιά είναι κερδοφόρα, θα πληρωθεί 512 χιλιάδες δραχμές. Επομένως, το καθαρό κέρδος του είναι ίσο με την αξία του αρχικού του στοιχήματος, δηλαδή 1.000 ΔΡΧ.

Αρκετοί παίκτες αρέσκονται να στοιχηματίζουν καθ' αυτόν τον τρόπο, γιατί το σύστημα δίνει την ψευδαίσθηση ότι "δουλεύει". Στην ουσία όμως εφαρμόζοντας το σύστημα αυτό ο παίκτης ρισκάρει ένα αρκετά σημαντικό κεφάλαιο για να έχει πολύ μικρό κέρδος. Πιθανόν αρκετές φορές εάν ακολουθηθεί αυτό το σύστημα ο παίκτης να έχει κάποιο μικρό κέρδος κάθε φορά, όταν όμως θα χάσει, θα χάσει πολλά. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο παίκτης να κερδίζει συχνά ένα μικρό ποσό αλλά όταν θα χάσει να χάσει περισσότερα από το σύνολο των προηγούμενων κερδοφόρων ποσών.

Το προηγούμενο παράδειγμα που παρουσιάσαμε, αν και φαντάζει υπερβολικό, εντούτοις είναι καθ' όλα πραγματικό και εμφανίζει πόσο καταστροφική μπορεί να αποβεί η εφαρμογή του συστήματος Martingale.

Ανακεφαλαιώνοντας, να τονίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι το σύστημα αναδιπλασιασμού χαμένου στοιχήματος Martingale πρέπει να μην χρησιμοποιείται σε καμία περίπτωση.


Το σύστημα Great Martingale

To σύστημα αυτό αποτελεί μια παραλλαγή του προηγούμενου συστήματος Martingale το οποίο εκτενώς περιγράψαμε. Η διαφορά μεταξύ των δύο συστημάτων είναι ότι στο Great Martingale κάθε φορά που ο παίκτης χάνει, διπλασιάζει το προηγούμενό του στοίχημα προσθέτοντας όμως και μία επιπλέον μονάδα στοιχήματος.

Για παράδειγμα, εάν ο παίκτης ξεκίνησε με στοίχημα αξίας 1.000ΔΡΧ., για τέσσερα διαδοχικά χαμένα στοιχήματα η εικόνα για τα στοιχήματα του παίκτη είναι η εξής:

Τώρα, κάθε φορά που ο παίκτης κερδίζει, θα έχει ένα καθαρό κέρδος το οποίο θα είναι ίσο με το αρχικό του στοίχημα επί τον αριθμό των φορών (γύρων) που έπαιξε. Δηλαδή, εάν για το παράδειγμα που αναφέραμε, κερδίσει την 5η φορά, τότε θα έχει καθαρό κέρδος 1.000 ´ 5 = 5.000 ΔΡΧ.

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε περισσότερα στοιχεία ή να περιγράψουμε αναλυτικότερα το σύστημα αυτό, μια και ο αναγνώστης εύκολα αντιλαμβάνεται ότι τόσο το προηγούμενο σύστημα, όσο και αυτό, και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό, κρίνονται απορριπτέα.

Το σύστημα Anti - Martingale

Το σύστημα αυτό όπως φαίνεται και από την ονομασία του, είναι ακριβώς αντίθετο από το σύστημα Martingale.

Η λογική που διέπει το σύστημα αυτό είναι η εξής:

Κάθε φορά που ο παίκτης χάνει ένα στοίχημα, επανατοποθετεί το αρχικό στοίχημα ενώ κάθε φορά που ο παίκτης κερδίζει ένα στοίχημα, δεν αποσύρει το κέρδος (ούτε το στοίχημα) αλλά το αφήνει να διπλασιάζεται όσες φορές επιθυμεί (αρκεί φυσικά να κερδίζει συνέχεια). Πρόκειται δηλαδή για σύστημα αναδιπλασιασμού του κερδισμένου στοιχήματος (μίζας).

Έτσι, για παράδειγμα, παίκτης ο οποίος θέτει στοίχημα αξίας 1 μονάδας και το οποίο κερδίζει πέντε διαδοχικές φορές, η εικόνα των στοιχημάτων του θα έχει την ακόλουθη μορφή:

Οπότε, το αρχικό του στοίχημα της 1 μονάδας έχει γίνει τώρα 1+2+4+8+16=31 μονάδες.

Το σύστημα Anti-Martingale ενδείκνυται προς εφαρμογή και δίνει καλά αποτελέσματα, αρκεί ο παίκτης να μην παρασύρεται και να έχει κατανοήσει ότι δεν μπορεί να κερδίζει συνέχεια. Έτσι, ο παίκτης που επιθυμεί να εφαρμόσει το σύστημα αυτό θα πρέπει να έχει προαποφασίσει για πόδες διαδοχικές φορές θα το χρησιμοποιήσει, δηλαδή πότε θα σταματήσει, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τον αρχικό στόχο που έχει θέσει σε συνάρτηση με το κεφάλαιο που ρισκάρει. Γενικότερα, το anti-martingale ευνοεί τους παίκτες που ρισκάρουν μικρό κεφάλαιο καθώς ως σύστημα έχει μικρό ρίσκο.

Σας ενδιαφέρει το βιβλίο "Ο Κόσμος Του Καζίνο" και θέλετε να το αποκτήσετε; Κάντε κλικ εδώ για να το παραγγείλετε!